จบเพื่อเริ่ม : )

posted on 20 Nov 2011 19:49 by mhanoiz
"...ครึ่งหนึ่งของชีวิต ที่เราทำหายไป
ต่อให้นอนเสียดายไปจนตาย มันก็เท่านั้น 
เหลืออีกครึ่งชีวิต ที่เรายังต้องการ 
ความรักตัวเองกลับมา 
ชีวิตเรามีคุณค่ากว่านี้..."
 
ครึ่งหนึ่งของชีวิต : แอม เสาวลักษณ์ 
----------------------------------------------
 
"เมื่อละครเรื่องหนึ่งอวสาน ย่อมมีอีกเรื่องกำลังเริ่มต้นขึ้น" 
                    : Love happens (2009)
1
ไม่มีงานเลี้ยงใดไม่มีวันเลิกรา 
การเติบโตของคนคนหนึ่ง ย่อมมีหลายคนเกี่ยวข้องด้วยเสมอ 
ตลอดระยะเวลาเกือบสองปีที่ผ่านมา
กับมรสุมปัญหาด้วยเรื่องที่ไม่เป็นเรื่องผ่านเข้ามาในชีวิตฉัน 
ฉันขอบคุณพวกเขาเหล่านั้นอยู่เสมอที่นำปัญหามาให้ 
 
อาจเกิดคำถามในใจ "บ้าหรือเปล่า? ไปขอบคุณมันทำไม" 
 
ใช่ค่ะ ณ จุดวันที่ปัญหาเดินเข้ามาทักทายฉัน 
ฉันไม่อาจฝืนยิ้มได้เลย ภายนอกและภายในมีแต่ความเศร้า ยึดติด 
และคำถามที่วนเวียนอยู่ในความคิดตลอดว่า "ทำไม?"
 
2
ด้วยความโชคดีของฉัน ฉันเติบโตมาในสภาวะแวดล้อมที่ดี 
ครอบครัวฉันมีความรักและความอบอุ่นเป็นพื้นฐานอย่างแข็งแรง 
สังคมรอบข้างของฉันมีแต่ความรักและความจริงใจ ความห่วงใยและปรารถนาดีอย่างแท้จริง 
ฉันไม่เคยสัมผัสมันได้เลยแม้ว่าทุกอย่างอยู่กับฉันมาตลอดตั้งแต่วินาทีที่ลืมตา
ความจริงข้อนี้ฉันสัมผัสมันได้เมื่อวันที่มีปัญหาเดินเข้ามา 
 
ไม่มีใครเลยที่ซ้ำเติมฉัน พวกเขาไม่ได้เข้าข้างฉันทุกเรื่อง 
แต่พวกเขาเข้าใจความเป็นตัวตนของฉันมาโดยตลอด
ฉันเป็นแค่เด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่ดูอวดเก่งคิดว่าตัวเองโตแล้ว
แต่ไม่เลย ณ วันนี้ที่ฉันมองกลับไป ตอนนั้นฉันยังเด็กเกินไป
ฉันพยายามทำเพื่อให้ได้มา แต่กลับลืมวิธีที่จะรักษาสิ่งนั้นไว้
อย่างไรก็ตาม ฉันรู้สึกขอบคุณความสูญเสียครั้งนี้ ที่ทำให้ฉันได้อะไรกลับคืนเป็นเท่าตัว
 
ฉันได้ตัวตนของตัวเองกลับคืนและที่มากกว่านั้น ฉันเข้าใจตัวเองมากขึ้น
เข้าใจว่าชีวิตฉันต้องการอะไรและคนแบบไหนให้กับชีวิต
ฉันได้มิตรภาพดีดีมหาศาลที่ฉันเคยมองข้ามไป กลับมา
อ้อมกอดอุ่นๆของเพื่อนในวันที่เห็นน้ำตาของฉัน อบอุ่นเป็นไหนๆ
คำพูด คำปลอบโยนจากพี่ชายที่แสนดีหนึ่งคน ทำให้ฉันเข้าใจได้ว่า
เขาเป็นพี่ชายที่มีแต่ให้ เขาเป็นคนเดียวที่ได้ยินเสียงฉันร้องไห้อย่างหนักที่สุด
และที่สำคัญที่สุด...
ฉันได้ครอบครัวกลับคืนมา ครอบครัวที่ฉันเคยคิดว่าอบอุ่นเกินไปจนร้อน
แต่เปล่าเลย พวกเขาโอบกอดฉันไว้ด้วยความรักและหวังดี
มันกอดฉันไว้ตลอดเวลา และเป็นสิ่งเดียวที่ฉันไม่จำเป็นต้องอ้อนวอนขอ
 
เพราะสิ่งเหล่านี้ที่ฉันได้กลับคืนมาแลกกับการสูญเสียสิ่งที่ฉันเคยคิดว่าสำคัญไป
ทำให้ฉันยังเป็นฉันได้จนทุกวันนี้
ฉันเสียน้ำตาให้กับเรื่องไร้สาระเรื่องนี้เพียงแค่ข้ามวัน
เพราะฉันเห็นความรักอันบริสุทธิ์ ความหวังดีของคนรอบข้างฉันสำคัญกว่า
พวกเขาทุกข์ร้อน พยายามหาทางช่วยฉันแก้ปัญหา พยายามทำให้ฉันยิ้มได้
 แล้วทำไมฉันต้องทำร้ายพวกเขา?
 
ฉันจึงกลับมารักตัวเองได้อย่างรวดเร็ว และคืนความสุขให้กับคนรอบข้าง
อย่างที่พวกเขาปรารถนาให้ฉันกลับมาเป็นเด็กน้อยผู้ร่าเริงเช่นเดิม
 
3
ปัญหาที่เข้ามา ทำให้ฉันรู้สึกว่า ฉันเป็นผู้หญิงที่โชคดีเหลือเกิน
ที่มีและพบแต่ความรักแท้จริงที่ดี มีคนรอบข้างดีดี
มีสังคมมีการศึกษาดีดี 
เลยทำให้ฉันรู้สึกว่า ฉันไม่ได้สูญเสียอะไรไปเลย
เขาต่างหากที่เป็นฝ่ายเสีย
เสียผู้หญิงที่รักและซื่อสัตย์กับเขามาตลอด
สุดท้ายแล้ว...ฉันว่า ฉันเป็นคนที่ได้กำไรสำหรับปัญหานี้มากที่สุด
 
ขอบคุณอีกครั้งกับความทรงจำทั้งที่ดีและร้ายที่ผ่านเข้ามาค่ะ : )
ขอบคุณที่ทำให้ฉันรู้ว่า ชีวิตฉันโชคดีมากเพียงใด....
 
---------------------------------------
 
" เก็บชีวิตที่เหลือเหลือ
ทำให้ดีจะได้ไหม
แล้วไม่นานจิตใจจะเต็ม เหมือนเดิม... " 
 

Comment

Comment:

Tweet

ยินดีค่ะ บางทีกว่าจะโตเป็นผู้ใหญ่ที่ดี
ก้ต้องเรียนรู้ผ่านเรื่องร้ายๆมาก่อนเสมอ

เอาใจช่วยนะคะ : ))
big smile

#2 By *littlebigthings:) on 2011-11-22 14:26

อ่านจบแล้วชอบมากเลยครับ

ช่วงเวลานี้ของชีวิตผมก็เสียครึ่งหนึ่งของชีวิตไปเหมือนกัน

ไม่เป็นอันทำอะไร

ขอบคุณมากเลยนะครับที่เขียนเรื่องดีๆให้อ่าน ให้แง่คิดผมดีมากๆ

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

#1 By indyontour on 2011-11-22 01:27